Rozdział 1, część 4

[…]

      Śniło mi się, że biegnę przez tłum ludzi, wokół same obce twarze. Z wyjątkiem Rixona tego samego, który zabił mojego przyszywanego tatę- Harrisona Grey'a i miał chęć na pozbycie się mnie. Oczywiście nie udało mu się to, jego plan został wykryty przez Patcha, a wtedy on spalił jego jedyne pióra i wysłał go bezpowrotnie do piekła. Ale to nie był koniec. Morderca pojawił się jeszcze raz w moim życiu, kiedy Dante wypuścił wszystkie Upadłe Anioły z piekła, przy użyciu diabelskiej mocy.

       W jego oczach dostrzegłam dziwny błysk, zauważył mnie. Niewiele się zastanawiając, zaczęłam biec ile tchu. Przypadkowi przechodnie, na których się natchnęłam, nawet nie zwracali na mnie uwagi. Przystanęłam na chwile, aby złapać oddech i obróciłam się za siebie. A tam próżnia, żadnego żywego ducha, dosłownie biała czeluść.
-Patch, Patch...- zaczęłam wołać przerażona ze łzami w oczach.
        Strach napełnił mnie całą od stóp do głowy. Nie wiedziałam, co dalej mam zrobić. Byłam sama, nie było ani jednej osoby, która mogłaby mi pomóc. Kiedy już zrezygnowana chciałam usiąść,  podłoga nagle runęła, a ja znalazłam się w tarapatach.

***

       I wtedy się na szczęście obudziłam. Patch trzymał mnie na rękach i wyglądało na to, że już od dłuższego czasu próbował, przerwać mój koszmar. Wystarczyło tylko jedno spojrzenie i byłam pewna tego, iż on wie, co przed chwilą przeżyłam. Kiedy mnie objął i mocno do siebie przyciągnął, wszystkie emocje ze mnie wypłynęły, zaczęłam płakać jak małe dziecko.

-Aniele, jestem prze tobie, już nic ci nie grozi- powiedział zatroskanym tonem.

-Dlaczego?! Dlaczego, Rixon?- spytałam niewiele rozumiejąc.

-Obiecuję dowiem się, co się dzieje, ale w tym czasie, proszę cię nie oddalaj się od domu...

-Ale, co z moją mamą? Miałam wrócić po weekendzie. Wiesz, co Hank jej zrobił, ona nie może zostawać tak długo sama.

C.D.N...

~ Nefilka