Rozdział 1,część 3

[…]

     Wtedy on jakby chciał pokazać, że jego słowa to nie tylko głupie gadanie, wziął mnie na ręce i zaniósł do sypiali, a tam ułożył delikatnie na miękkiej, jedwabnej, czarnej pościeli.

-Zaraz wrócę Aniele, nie ruszaj się stąd.- A mówił to takim tonem, że wszystkie troski odpłynęły w dal.

     Dopiero teraz zauważyłam, że wraz z kwiatami, do domu przyniósł koszyczek świeżych truskawek. Słyszałam, jak delikatnie nakłada je na miskę i pokrywa bitą śmietaną. Później położył się obok mnie i podał mi naczynie pełne, tak apetycznie wyglądających owoców, że aż szkoda było je jeść. Patch włączył jakąś komedie romantyczną, ale nie wiele z niej pamiętam, bo przez cały seans wygłupialiśmy się bitą śmietaną.

      Było wprost cudownie, uwielbiam takie wieczory.

***

      Aż tu nagle zadzwonił mój telefon, to Vee. Odebrałam, lecz podświadomie czułam, że to nie będzie przyjemna rozmowa. Ostatnio z moją przyjaciółką dzieje się coś strasznego i ja chyba nie umiem jej pomóc

-Cześć V…- nie dała mi skończyć.

-No hej Nora, jak tam?- Jej głos sprawił, że od razu uśmiechnęłam się. To była dawna, Vee.

-Dobrze, jestem z Patchem, a jak tam u Ciebie?

-W porządku, wybieramy się dziś z Gavinem do „Enzo” idziecie z nami?- zapytała podekscytowana.

      Wtedy spojrzałam na niego i zauważyłam, że chyba słyszał, o co pytała. Arogancki uśmieszek mówił mi: „Ja dziś nie zamierzam wychodzić z tego łóżka.”.

-Przepraszam Vee, ale chyba zostawimy Was sam na sam.- Aż poczułam, jak się uśmiecha.

-Ok, to ja kończę, pa!

      Nie zdążyłam się pożegnać, a ona już się rozłączyła. Chciałam jej powiedzieć, że ma mi wszystko opowiedzeć, tak jak to jest w naszym zwyczaju.

      Zerknęłam na zegarek, nie zdawałam sobie sprawy, że jest już tak późno, a ja zrobiłam się zmęczona. Wtuliłam się w ukochanego i odpłynęłam w błogi sen.

C.D.N...

~Nefilka ♥